Ήρθαν τα Χριστούγεννα

Όλα,
είχαν πάρει το χρώμα
της σπάνιας υποδοχής.
Άνθρωποι, σπίτια, δρόμοι
κι ήρθαν τα Χριστούγεννα.
Η ψυχή μειλίχια
βγαίνει απ΄ τα κάγκελά της
ν αγγίξει θέλει
την αγιότητα των στιγμών.
Να πλυθεί
στο περίσσιο φως τ αστεριού
π΄ οδήγησε τους μάγους στη σπηλιά.
Επί γης Ειρήνη να ψάλλει…
Επί γης Ειρήνη και λίγο ψωμί.
Τι κρίμα!
Η παρουσία της αέναη, ευαίσθητη,
σκοντάφτει σε ψεύτικες φωταψίες,
σ΄ αστέρια χωρίς λάμψη
που υποκριτικά
κουβαλούν πάνω τους
την τραυματισμένη ελπίδα
ενός καλλίτερου κόσμου,
ελπίδα  που κάθε στιγμή
την σκοτώνουν οι πόλεμοι , τα ναυάγια,
το γκρίζο της ζωής ,
που πρεσβεύει πόνο και  θάνατο.
Μέσα απ΄ αόριστα χαμόγελα,
κηρύγματα ρουτίνας,
κι ευχές χωρίς νόημα,
η Ψυχή
Θα επιστρέψει στην φυλακή της
και τίποτε το σημαντικό
Δεν θα έχει να πει «στις αγωνίες
και τα βάσανα των ανθρώπων.
Χριστούγεννα και πάλι
οι Ουρανοί  «αγάλλονται»
μα η ψυχή  πονάει, πονάει!

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα!

🎀

About

No Comments

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial

Με το να συνεχίσεις την πλοήγηση σε αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείς στυν συλλογή των cookies. Περισσότερα

Τα cookies (ίχνη) υπάρχουν για να σε βοηθήσουν στην καλύτερη δυνατή πλοήγηση σου στο δυαδίκτιο, Αν συνεχίσεις σε αυτόν τον ιστότοπο χωρίς να αλλάξεις τις ρυθμίσεις των cookies στο Browser σου ή πατήσεις στην αποδοχή, τότε συμφωνείς στην περισυλλογή τους.

Κλείσε